Eind juni zag ik in het blad van de ntfu en advertentie: Luik – Bastenaken – Luik 11 augustus 2007. Ik had gehoord van leden van onze fietsclub dat zij deze tocht met de pinksteren hadden gereden. En het leek mij ook een leuke uitdaging. Zeker omdat je ook kon kiezen voor 130 km. Ik wist alleen nog helemaal niet waar ik het over had toen. Maar ik vroeg aan een aantal mensen of ze mee wilden fietsen met mij. En uiteindelijk kwam ik uit bij Klaas mijn oom. Die er nog wel over na moest denken. En de fiets van Cor moest lenen aangezien hij zelf geen racefiets meer had. Aangezien Cor en ik toch begin juli op vakantie zouden gaan. Kon hij de fiets tijdens onze vakantie lenen en zo een beetje trainen met deze fiets.

Cor en ik gingen ook niet zomaar op vakantie. Nee wij gingen op fietsvakantie in Zuid Frankrijk. En wel in de provence. Waar ook de Mont Ventoux in de buurt ligt. Op onze "rustdag" (dat we dus niet naar een andere camping gingen fietsen) hebben we samen met nog 3 anderen de Mont Ventoux opgefietst. En dit was werkelijk best zwaar. Maar bovenaan wachtte gelukkig een bak warme chocolademelk. Aangezien het maar 5 graden op de top was. De afdaling ging ook goed. Waarbij we een gemiddelde snelheid reden van 36 km/h!

Na deze training voor Luik – Bastenaken – Luik was ik vastbesloten om me in te schrijven voor deze tocht. En toen ik thuis kwam heb ik Klaas gebeld om af te spreken een keer samen te gaan trainen. Aangezien er het weekend erna in Heerlen een tocht was die ook richting de Ardennen ging, gokten we er maar op dat we dat als onze training moesten zien. Aangezien er daarna geen tijd meer was om bij elkaar te komen voor LBL. Dus zondagochtend met de fietsen achterop de auto naar Heerlen gereden in de regen. En die hield maar niet op. Zodat we zeker zo’n 5 van de 7 uur in de regen hebben gereden. De training ging voortreffelijk. Klaas en ik konden zelfs redelijk bij elkaar blijven en Klaas vond het ook fijn dat het tempo niet te hoog lag. Zodat we tijdens het rijden af en toe konden herstellen van de soms zware klimmen.

Na deze training ging Klaas op fietsvakantie richting Luik. Maar toen hij halverwege op de terugweg was moest hij zijn tocht afkappen door een vervelende blessure. Dit was op de woensdag voordat we LBL zouden fietsen en het zag er niet naar uit dat hij mee zou kunnen fietsen. Dus heb ik zo snel mogelijk een vervanger proberen te regelen die met mij mee zou willen fietsen.

Gelukkig wilde Cor (mijn vriend) op het laatste moment wel mee. En ik ben echt blij dat hij mee is gegaan. Want zonder hem was het voor mij psychisch veel te zwaar geweest. Ik heb er echt genoeg van om "alleen" te rijden. Ook al rijden er 5000 anderen dezelfde route.

Zaterdagochtend reden we vanaf de Camping in Hony-Esneux naar Luik. Hier een plekje voor de auto gezocht en daarna op de fiets naar het Hotel gegaan waar we konden starten. Om half 9 stond het eerste stempeltje op de kaart en konden we gaan rijden. Het eerste deel ging erg goed we begonnen gelijk met een klim, waarbij ik Cor niet meer zag voordat ik boven was. Na 43 km konden we onze 2de stempel ophalen en verstelde Cor zijn stuur nog wat. 25 km verder stonden onze fans ons op te wachten bij de derde stempelpost. En hier kregen we ook vers water. Wat zeer welkom was, aangezien we hierna meteen le Rosier op gingen. Dit was een zeer lange klim. Waarbij Cor verscheidene keren een korte pauze hield maar ik vond het fijner om in 1 keer door te klimmen op een lager tempo. Op de top hebben we ook nog even pauze gehouden en daarna konden we heerlijk naar beneden zoeven. Waarbij we vaak de remmen wel nodig hadden, want er waren behoorlijk stijle stukken bij. Na deze afdaling mochten we gelijk weer beginnen aan de volgende klim La Vecquee. Deze was iets minder stijl en het klimmen ging mij steeds gemakkelijker af. Bovenaan weer een korte pauze gehad en daarna in het begin glooiend en later stijler naar beneden. Aan het eind van de mooie afdaling konden we weer stempelen en hebben we een langere pauze gehouden. Ook gelijk weer water getankt bij de bron in het dorp. Hierna gingen we nog verder naar beneden en vanaf Remouchamps begonnen we weer met klimmen. Nu kregen we de pittigste berg qua hellingshoek, la Redoute. Gelukkig was het maar 1,5 km maar wel met max 20%. Ik moest helaas op het stijlste stuk toch even afstappen. Maar het grootste gedeelte heb ik toch wel gefietst. Bovenaan weer een stempelpost en daar kregen we ook een appeltje van de organisatie. Na een korte pauze gingen we weer door. De man van de organisatie had geschat dat we met onze snelheid om half 6 daar zouden aankomen. Aangezien we 10 minuten later vertrokken zou dat rond 10 over half 6 worden dan. Aan het einde zou het redelijk vlak zijn. Dus daar verheugden we ons op. En om 5 over half 6 kwamen we aan bij de finish! Hier kregen we onze herinnering aan deze tocht. Een T-shirt. Moe maar voldaan naar de auto gereden. Waar ik helaas 500 meter voor de auto nog van mijn fiets moest vallen. Gelukkig niets ernstigs. Alleen een paar wondjes op mijn knieen en op mij elleboog.

Aankomst bij de pauze waar onze fans stonden te wachten

ahah

Hallo Allemaal,

Uiteraard ben ik 11 december niet gestopt met fietsen. Want daar was het toch echt te mooi weer voor. Zo ben ik dinsdag 12 december samen met Hennie op de fiets gestapt voor een rondje Didam. Dit was een goede hersteltraining voor me. Onderweg nog een paar foto’s gemaakt.

Hennie bij de Oude Grens

En ikzelf

De volgende dag ben ik met de auto naar Zevenaar gegaan om samen met TC de Liemers een rondje te fietsen. Het werd een rondje via Elten omdat iemand nog langs de fietsen winkel daar moest. En daar hadden we gelijk onze pauze.

Pauze in Elten

Na 2 lekke banden en 46 km waren we weer terug in Zevenaar. De volgende dag had ik afgesproken met Evert Jan om een rondje in de omgeving van Zutphen te gaan fietsen. En dit was aardig geslaagd.
Hier het rondje uitgelezen van de GPS.

Ik was alweer aardig op dreef. En ik vond het wel leuk om zondag nog eens een stukje te gaan fietsen met TC de Liemers. Cor die had gedacht om ook mee te gaan, maar aangezien hij zich niet lekker voelde ging hij niet mee. We waren zondagochtend maar met zn drieen. En er werd besloten om een stukje over Duitsland te gaan fietsen. Via Pannerden reden we richting Spijk en dan via Hxfcthum en Borghees richting Netterden. Vanaf Zeddam via de montferlandse heuvels weer terug richting Beek. ‘t Was een erg mooie route die ik nog wel eens vaker zal gaan fietsen. In Beek waren mijn voeten inmiddels ijsklompjes geworden. En ik had echt even nodig om bij te komen.

Mijn fietsmaatjes van tc de Liemers die dag

Na 2 koppen thee de moed bij elkaar geraapt om het laatste stukje naar Lobith aan te vangen. En thuis eerst ontdooit voordat ik onder de douche kon. Weer wat geleerd. Regenhoezen voor over je schoenen zijn ook voor de warmte. En in de winter een must. Ook handschoenen met vingers leken me niet overbodig. Dus opzoek gegaan naar een paar warmte/regenhoezen en handschoenen en ook maar gelijk een paar nieuwe bandjes erbij gekocht, omdat de buitenbandjes die ik standaard bij mijn fiets heb aardig dun zijn voor in de winter. Dinsdag heb ik nog een rondje spijk met Hennie gefietst en Zaterdag ben ik er met Corretje op uitgeweest voor een rondje Spijk, Hxfcthum, Borghees, ‘s-Heerenbergh, Zeddam, Beek, Elten, Lobith. Op 1de kerstdag heb ik dit rondje nog eens andersom gereden. Ik zat nog steeds niet op de 1000 fietskilometers wat wel mijn streven was. En daarom ben ik woensdag nog maar eens op de fiets gestapt en na 37 km trappen kwam ik nogal "bevroren" thuis. 0 graden is toch echt TE koud. Nog 4 km te gaan en dan zat ik op de 1000 km. Vrijdagmiddag samen met Hennie een rondje Pannerden gefietst en mijn doel was bereikt. Ik zal binnenkort nog een stukje schrijven over het afgelopen jaar.

Ik heb de afgelopen maand niet stil gezeten. En had weinig zin om een verhaaltje te gaan schrijven. Maar nu is het weer zo ver. Ik zal even terugblikken op de afgelopen weken. Ik had het fietsen zo te pakken dat ik woensdag (22 november) en vrijdag (24 november) weer heb gefietst. Zondag 26 november heb ik samen met Corretje een iets groter rondje gereden. Via Elten, Beek, Kilder, Wehl, Didam, Zevenaar en Babberich weer richting Lobith gereden. Was een mooi rondje en we hebben er samen van genoten. De dinsdag erna heb ik samen met mijn moeder een rondje Lobith, Pannerden, Oud-Zevenaar, Elten gefietst. Dit was op mijn gewone fiets. En was erg gezellig en ontspannend. Hennie vond het laatste stuk wel wat zwaarder als het eerste. En daarom hebben we rustig aan gefietst.  ‘s Avonds ben ik op internet op zoek gegaan naar een garmin forerunner 301 (met hartslag meter). En deze was in de aanbieding voor maar 175 euro. Dus aan het eind van de avond maar besloten tot bestelling over te gaan. Woensdagochtend was het mooi weer. En ik besloot om nu toch maar eens het rondje van Jos (de fietser die ik een week geleden was tegengekomen) te gaan rijden. Het inrijden ging prima. En na een paar foto’s genomen te hebben op het grenspunt reed ik duitsland in.
foto’s die ik daar heb genomen
Het stukje over de dijk was niet echt prettig omdat er klinkers lagen. En nadat ik Hxfcthum voorbij was hoorde ik ineens mijn voorband leeglopen. foto van mijn Lekke band.
Ik aan de kant van de weg mijn moeder gebeld. Die mij kwam ophalen.  Terug thuis meteen mijn band geplakt samen met Leo. En aan het eind van de middag nog maar snel mijn standaard rondje Pannerden, Oud-Zevenaar, Elten gereden. Vanaf de dijk richting Oud-Zevenaar
De volgende ochtend naar de gps shop gebeld of mijn bestelling al binnen was, en dit was zo. Dus ik moest vanmiddag wat eerder weg om mijn nieuwe speeltje op te kunnen halen voordat ik naar school ging (in Almelo). Aan het begin van de middag vertrokken voor een nieuw rondje aangezien ik wel een beetje genoeg van dat standaard rondje begon te krijgen. En ik ook wel weer nieuwe wegen wilde ontdekken. Ditmaal een rondje Beek, Didam, Zevenaar, Babberich. Bij Didam 1 weggetje verkeerd gereden. Maar voor de rest was het een goede route en ongeveer dezelfde afstand als het rondje Pannerden, Oud-Zevenaar, Elten. Na gedouchet en gegeten te hebben richting Notter gereden voor mijn gps. En ook gelijk maar een fietssteuntje hiervoor gekocht. Aangezien ik de afgelopen dagen genoeg gesport had, had ik niet veel zin om de volgende dag in de regen te gaan fietsen. Maar aangezien ik was uitgenodigd om een keer mee te fietsen met TC de Liemers uit Zevenaar wilde ik het weekend wel gaan fietsen. Zaterdag ging het niet lukken qua tijdsplanning en zo stond ik zondagochtend in vol ornaat bij het startpunt in Zevenaar. Corretje wilde niet meefietsen omdat hij nog niet zo goed kan in en uitklikken met zijn schoenen. Het was erg leuk om het eerste rondje te maken met mijn nieuwe gps en met een groep. Ik had nog nooit zo met een groepje wielrenners gefietst. Ik werd erg uit de wind gehouden door de mannen. Maar ik vond het toch erg zwaar. Later bleek ook dat er windkracht 4 had gestaan. Het halve rondje dat we reden ging ook over wegen waar ik nog nooit had geskatet of gefietst. Wat ik erg leuk vond. Zo ontdek je toch weer nieuwe wegen. En na 1,5 uur met een flink tempo gereden te hebben (voor mij althans) kwamen in Beek bij cafe de Roos aan. Waar we nog meer teamleden van tc de Liemers tegenkwamen. Het was er een erg gezellige boel. Een van de mannen waar ik mee reed zei dat ik een goede conditie had. Wat ik erg leuk vond om te horen. Na nog even geleut te hebben reden we aan op Lobith. Waar ik naar huis reed. Ik was best kapot en heb de hele middag rustig aan gedaan. Ow ja, ik had afgelopen vrijdag ook nog geinformeerd naar een sportmedische keuring en voor aanstaande woensdag een afspraak gemaakt in het ziekenhuis in Arnhem voor een Grote Medische keuring. Maandag heb ik ook niet gesport om mijn lichaam wat rust te gunnen. En dinsdag was het vies weer. Dus de afspraak met Evert-Jan die ik had staan om samen te gaan fietsen ging ook niet door. Dinsdagavond ben ik samen met Corretje naar een concert van Clouseau in Antwerpen geweest. Dit was weer gaaf net als voorgaande jaren hadden ze er een echte show van gemaakt. Toen ik woensdagochtend wakker werd was ik niet echt uitgeslapen.

Waarom ik een sportkeuring had aangevraagd:
1. Omdat er mensen ongerust waren dat ik met zo’n hoge hartslag sport.
2. Omdat ikzelf graag verantwoord wil sporten en dus een aantal dingen wilde weten over mijn hartslag. Aangezien ik nu ook een gps met hartslagmeter heb.

In grote lijnen kwam uit de keuring dat ik gezond ben om te sporten en dat ik een kleiner hartslaggebied heb om in te sporten. Hierdoor voel ik me nog goed bij hartslagen die voor de gemiddelde mens redelijk hoog zijn. Op zich niets mis mee, maar je moet het maar even weten.

Na de keuring goed uitgerust van het concert en het minder slapen. En op zaterdagmiddag pas weer gaan fietsen. Het werd wel weer het gebruikelijke rondje omdat ik even geen behoefte had aan iets nieuws.

Zondagochtend om 10 uur op de fiets gestapt om naar Hien te gaan fietsen. Dit vond ik wel een uitdaging. Vooral omdat dit de eerste keer was dat ik deze fiets als vervoermiddel zou gebruiken ipv alleen maar om te sporten. Dit betekende niet dat ik meer spullen mee moest nemen. Want ik had zaterdag al gezorgd dat Corretje de spullen die ik nodig had meenam. Helaas zat het weer niet helemaal mee. Het was wel droog, maar ik had de hele weg wind tegen, en dat viel wel tegen. Ongeveer op de helft, de waalbrug bij Nijmegen.
Na 2 uur tegen de wind in knokken met een gemiddelde snelheid van 21 km/h kwam ik aan in Hien. Ik was zelf niet uitgeput, maar mijn benen waren aardig lam.

Vandaag kwam ik erachter dat ik mijn hartslagmeter vergeten was. En die heb ik met de trein opgehaald. Ik moet zeggen dat ik de nieuwe dienstregeling niet alles vind. Als je 10 minuutjes vertraging hebt, ben je gelijk een uur later op de eindbestemming. Gelukkig kon iemand mijn hartslagmeter naar Elst brengen, zodat ik een betere verbinding had.

ps. Je kunt mijn ritjes nu ook bekijken op http://lorijn.motionbased.com

Ik heb mijn fiets nu bijna een week. Woensdagmiddag toen ik ‘m net gekocht had natuurlijk meteen een kort rondje van 10 km gefietst aangezien het al snel donker werd. Donderdagochtend was het mooi weer. Dus na eerst goed ontbeten te hebben en daarna het eten nog een uurtje te laten zakken op de racefiets gestapt voor een rondje ‘s-Heerenberg. Dit is een rondje met 2 mooie klimmetjes erin en een goede vergelijking om te kijken of ik met deze fiets meer kan dan met mijn oude fiets. Het rondje liep lekker en met minder moeite kon ik met dezelfde snelheid het parcours afleggen. Wat toch een lekker gevoel gaf. Mijn snelheid ligt nu gemiddeld rond de 21 a 22 km/h. En daar mag ik van mijn Corretje niet ontevreden over zijn. Na dit rondje lekker uitgerust.

En zaterdag pas weer samen met Corretje op de racefiets gestapt voor een rondje. Een rondje Pannerden, Oud-Zevenaar, Elten werd het. Ik reed met de gps van Corretje waar ook een hartslag meter bij zit. En probeerde mijn hartslag zo vlak mogelijk te houden (rond de 170-180). Dit lukte redelijk, alleen bij korte klimmetjes (dijkjes en dergelijken) ging ie nog wat omhoog. Na 27 km met een gemiddelde snelheid van 21,8 km/h kwamen we uitgerust thuis.

Vandaag het rondje van zaterdag met wat kleine aanpassingen herhaald. Aan het eind van mijn rondje kwam ik nog een wielrenner tegen die ook niet zo snel reed. En heb de hele Eltenseweg met hem gepraat. Hij reed normaal met een maat. En had net een rondje Herwen, Spijk, Hxfcthum, Borghees, ‘s-Heerenberg, Zeddam, Loerbeek, Elten achter de rug. Helaas had ik mijn fotocamera op geen van mijn tochten mee. Ik moet nog bedenken hoe ik die mee ga nemen. Maar hier in ieder geval de kaartjes van mijn gps.

  Het wit gemarkeerde stippellijntjes is het rondje van 10 km op woensdag. De geel gemarkeerde stippellijn is van het rondje ‘s-Heerenberg op donderdag.

Dit is mijn rondje van vandaag. Via Pannerden, Oud-Zevenaar en Elten.

Verder wil ik aan Jos Kersten vragen of hij mij zijn route wil sturen. Het lijkt mij erg leuk om die ook een keer te fietsen. Of misschien kunnen we een keer afspreken om samen te fietsen.

Hier nog een foto van mijn fiets, na mijn tochtje vandaag:

Beste lezers van mijn weblog,

Zoals jullie waarschijnlijk al hadden opgemerkt heb ik vanaf augustus niets meer van mij laten horen. Na mijn tocht van Zuid naar Noord Nederland had ik het even gehad met het skaten. En daardoor heb ik na die grote inspanning een maand niet of nauwelijks meer gesport. Mijn lichaam was er dan ook niet blij mee om na een maand ineens "zweimal uber die Ems" te gaan (een skatetocht van 240 km in 2 dagen 2 en 3 september). En daardoor belande ik ook snel in de bezemwagen. Mede door de regen dat weekend kwamen de "trauma’s" van mijn autoskatetocht weer naar boven. Maar aangezien ik mij al had ingeschreven voor dit evenement en de organisatie TOP vind, heb ik wel "meegedaan".  De week erna stond ik met mijn team al ingeschreven voor de RAPS24 en ook voor de Rotterdam Marathon was ik al vroegtijdig aangemeld. De RAPS24 werd een succes. We waren het eerste fun/speedteam. En dit leidde tot een 5de plaats (van de 16 teams) in het totaal klassement. Het hele team inclusief mijn moeder, die ons de hele 24 uur heeft bijgestaan, heeft hiervoor fantastisch werk verricht. Hier nog een aantal foto’s die er met mijn toestel zijn gemaakt.

Na deze vermoeiende uitdaging naar huis gereden en zo snel mogelijk in mijn bed gedoken. Nog niet wetende of ik de volgende dag nog de marathon in Rotterdam zou rijden. Aan het eind van de ochtend sms’te ik naar Remco (ook teamgenoot bij de RAPS24) of hij nog naar Rotterdam ging. Waarop het antwoord, Ja natuurlijk. Tot straks! Dit laatste zetje had ik even nodig. En uiteindelijk mijn skates met 4×90 mm wielen meegenomen. Waar ik al een aantal maanden niet meer op had gereden. In Rotterdam hadden we een meeting bij Ferdi, waar ik Durk (ook bij de RAPS24 aanwezig) en Thijs (sprintmaster) tegenkwam. Nog even gepraat en daarna omgekleed en richting de start gereden. Ik voelde me nog niet helemaal 100% en besloot voor mezelf om gewoon die marathon uit te gaan rijden. Waarbij ik met een tijd van binnen de 2 uur tevreden zou zijn, waar ik normaal 1:32 tot 1:35 kan rijden. Met een omweg naar het wedstrijd vak geskatet waar we Remco ook tegenkwamen. Ferdi was ook niet in topconditie en we zouden kijken of we daarom samen de marathon konden rijden. Helaas verloor ik Ferdi na de eerste meters al uit het oog. Omdat ik niet van plan was om te snel te starten. Wel kwam ik snel een bekende tegen van de toertochten, Jan Compeer. Hij reed in een treintje dat voor mij een lekker tempo reed. Ik hoefde er niet te veel voor te doen om dit tempo bij te houden. De hele rit heb ik achter Jan gereden, en dat ging echt super. Met een tijd van 1:39 kwam ik over de streep. Ver boven verwachting, omdat de inspanning niet over mijn grens was geweest. Hierna had ik echt weer een goed gevoel over wat ik kan. En ook dat ik mezelf niet telkens weer hoef te bewijzen. Ik hoef niet harder, ik hoef niet meer, alleen als ik het leuk vind. Dat is veel belangrijker. Hoewel ik voorheen het altijd wel leuk heb gevonden om dat nou juist wel te willen en te doen. Maar mijn lichaam wilde dat niet meer. Na deze geweldige rit had ik ook wel weer zin in het weekend erna. De 200 km tocht in Stevensbeek waar ik me ook al vooraf had ingeschreven.

Maandag bedacht ik me, dat het alleen wel heel lang geleden was geweest dat ik 100 km op 1 dag had gereden. En omdat het dinsdag zo mooi weer was, ben ik toen maar in mijn eentje 100 km gaan skaten in de omgeving. Dit was best een uitputtingsslag. Het eerste deel ging lekker. Maar het laatste stukje was duwen en trekken. Gelukkig dat het zo lekker warm weer was. Anders had ik zeker kou gevat met mijn lage weerstand op dat moment. Zaterdag 16 september was het dan zover. Om 7 uur startten we vanuit Stevensbeek voor 200 km. Of voor mij, tot hoever ik zou komen. Ik had mezelf beloofd niet het uiterste van mezelf te vragen. En als het niet meer "normaal" zou gaan, dan ermee te stoppen. Het weer was zo lekker warm en de zin was goed. Ik voelde me weer thuis in het peleton. Walter was er ook. En toen ik na 132 km een brug op moest stapte ik met een voldaan gevoel in de bezembus. Na enige tijd werd ik met een auto teruggebracht naar de start/finish. Hier heb ik snel gedouched en daarna ben ik weer meegereden naar de laatste pauzeplek. Hier stapte Ronald ook definitief uit. En reden we met zn drieen terug naar Stevensbeek om de groep in te halen. Na afloop heb ik met Walter nog gegeten bij het cafeetje in Stevensbeek. Dit was voor mij de perfecte afsluiting van het skeelerseizoen. De dag erna heb ik samen met Greetje nog een gratis clinic nordic blading gedaan. Wat niet iets voor mij is. Te veel techniek.

Hierna weer voor een maand gestopt met sporten. En op 14 oktober weer voor het eerste op de wielrenfiets gestapt. Janneman had mij uitgenodigd om een rondje Maas en Waal te gaan skaten samen. Maar ik koos voor de fiets. Dus samen dat rondje geskatet/fietst. Wat erg gezellig was, maar ook vermoeiend. Ik had al vanaf Dodewaard naar Beneden-Leeuwen gefietst (17 km) voordat we aan ons rondje begonnen. Mijn lichaam sputterde aan al kanten dat ik zo lang in die houding op die wielrenfiets zat. En na bijna 60 km was het dan ook op. Janneman bracht me terug naar Dodewaard met zijn auto.

De 2 weken erna was Corretje vrij. Hij had 2 weken tussen de ene en de andere baan vrijgepland. En we hebben samen 2 heerlijke weken gehad waarvan 1 in een huisje in Friesland. In deze week hebben we ook 2 keer gezwommen (2x 2km baantjes trekken) en een rondje gemountainbiked. Zwemmen was wel heerlijk, want dit kan ik met weinig inspanning doen. En daarbij toch veel bewegen.

Na onze vakantie week heeft Corretje ook een racefiets gekocht. En ben ik op zoek gegaan naar een betere racefiets voor mezelf. Ik dacht zelf aan een tweedehands fiets. Maar toen ik een speciaal damesmodel geprobeerd had, bleek dit echt veel beter te passen. Hierbij had ik minder last van dat ik met mijn benen tegen mijn buik aan fietste enzo. Ik zocht zelf een fiets waar ik eventueel een bagagerekje op kan plaatsen als ik wil gaan trekken hiermee. En zoiets hadden ze staan alleen niet in mijn maat. Dus mijn maat besteld. En die heb ik gisteren dus uitgeprobeerd en gekocht. Ik heb mijn oude wielrenfiets ingeruild. En nu een super mooie Trek 1000!

Dus mijn weblog zal de komende maanden waarschijnlijk meer over wielrennen gaan dan over skaten.

Bedankt voor jullie geduld de afgelopen maanden, dit is mijn verhaal,

Groetjes,

Evelien

Welkom op mijn Toerkanjer Weblog!

Ik ben Evelien Veerman een sportieve meid van 24 jaar. En vanaf november 2006 ben ik begonnen met toerfietsen. Voorheen heb ik 7 jaar geskatet en heb in de zomer van 2006 van Zuid naar Noord Nederland geskatet voor een goed doel. Helaas was dit net te veel. Waardoor ik minder zin in skaten kreeg. En zodoende op zoek ben gegaan naar een andere sport. En aangezien ik graag een verharde ondergrond heb om op de sporten (asfalt dus..) heb ik gekozen voor fietsen op de weg.

Ik ben vanaf eind december 2006 lid van TC de Liemers. Een toerfietsclub uit Zevenaar, en daarmee fiets ik regelmatig op zondag een clubrit. En soms op woensdag met Tandje Ouder.

Ik had eigenlijk gedacht dit eerste fietsjaar meer als introductie jaar voor mezelf te zien. En nog geen uitdagingen aan te gaan. Maar ik kon het toch niet laten om me in te schrijven voor Luik – Bastenaken – Luik.

Mijn weblog heeft een tijdje stil gelegen en ik weet nog niet of ik ‘m weer helemaal up to date bij ga houden. Maar in ieder geval wil ik jullie laten meegenieten van mijn trip Luik – Bastenaken – Luik.

Maart 2008 ben ik begonnen aan een nieuwe uitdaging op de fiets. Namelijk het Brevet de cyclistes. Ik heb inmiddels al 3 van de 10 tochten uitgereden. En hoop dat ik dit jaar er nog 2 kan uitrijden zodat ik volgend jaar 10 tochten heb gedaan en dus mijn Brevet behaal in 2 jaar. Als dit niet lukt heb ik altijd nog een derde jaar om het af te maken.

Verder ben ik inmiddels uitgerust met een van de nieuwste gps-en voor op de fiets (GARMIN Edge 705). Ik zal proberen hier binnenkort een logje over te schrijven.

Veel plezier met mijn weblog ennuh… reacties zijn natuurlijk altijd welkom!

bagdah

Jullie vragen je natuurlijk af, waarom komen er geen nieuwe logjes online terwijl we haar wel zien skaten bij verschillende evenementen. Nou, dat zit zo.

Een tijdje geleden had ik al bedacht, als ik dit jaar op skatevakantie door Nederland ga (wat ik al een aantal jaar doe met mijn bagagebuggy) dan ga ik dat voor een goed doel doen. En uiteraard hoort daar ook een uitdagende afstand bij. Dus aan het brainstormen geslagen wat voor goed doel dat dan zou moeten zijn en van waar naar waar ik dan zou willen skaten. Hier kwam uit dat ik wel van zuid naar noord Nederland zou willen skaten. En aangezien ik erachter kwam dat ik maar 10 dagen (tussen mijn andere vakanties en vrijwilligerswerk door) had om dit te gaan doen, kwam het erop neer dat ik van 27 juli t/m 5 augustus 2006 550 km ga afleggen. De afstand/route was gepland, maar nu nog een goed doel. Eerst nog gedacht aan een stichting die iets deed voor mensen die een familielid met kanker hadden of nabestaanden van mensen die aan kanker overleden waren. Maar toen kwam een vriend van mij op het idee. Kan je niet iets doen met autisme. En daarmee ben ik gelijk naar Yvon gestapt (manager van de Stichting Vakanties Autisme), omdat ik hier al een paar jaar vrijwilligerswerk voor doe. En zij vond het een topplan. En zodoende kwam ik bij de SVA terecht als goed doel. Hierna moest er een naam bedacht worden voor mijn sponsorskatetocht. En deze was snel gevonden door een goede vriend en tevens mijn woordvoerder, Janneman. Het werd Autoskate. Het woord auto slaat niet alleen op autisme, maar ook op dat ik alles zelf doe. Ik vervoer mijn bagage zelf en zorg zelf voor alles wat ik nodig heb onderweg.

Wat er verder gebeurt is en gaat gebeuren is te volgen op http://www.autoskate.nl

Hier nog een korte samenvatting van wat autoskate nou precies is:

Waarom een skatetocht van Zuid naar Noord?
Ik heb al meerdere skatetochten ondernomen door Nederland. En omdat ik uitdaging zoek heb ik nu besloten om een langere afstand te gaan afleggen met mijn bagagebuggy. Ik ben ook iemand die graag het uiterste wil bereiken. En dit zijn 2 uiterste puntjes van Nederland. Het goede doel helpt natuurlijk ook erg mee om mijn einddoel te bereiken. Verder ben ik ook nog van plan om tijdens deze 10 daagse 2 nightskates aan te doen en ook hier geld in te zamelen voor de SVA.

Waarom de SVA als goed doel:
Ik doe al een paar jaar vrijwilligerswerk bij de SVA. In 2004 ben ik hier begonnen met een stage voor mijn opleiding toerisme. En in 2005 was ik reisleider bij het fietskamp voor volwassenen met autisme. Dit jaar ga ik weer mee als reisleidster van het fietskamp. Ik vind het heel goed wat de SVA doet voor volwassenen maar vooral voor kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum. Niet alleen de kinderen hebben een fantastische week door de vele vrijwilligers die zich volledig inzetten voor deze kampen. Maar ook de ouders hebben een week om uit te rusten. Dit zijn nu eenmaal niet "normale" kinderen en vragen veel aandacht. Ieder kind met deze handicap heeft recht op deze vakanties. Maar helaas zijn er nog steeds enorme wachtlijsten en kan niet iedereen mee. Daarom de SVA als goed doel. Zodat er meer vakantiekampen kunnen komen. En er meer budget is, zodat 1 op 1 begeleiding mogelijk blijft voor deze kinderen.

Doneren of meeskaten

Je kan me uiteraard steunen, dit kan dmv een donatie per kilometer (maximaal 550 km) of een vast bedrag. Verder is er ook de mogelijkheid om een deel van de route zelf mee te skaten. Hierbij wordt uitgegaan van een donatie van 10 euro per persoon die meeskate. Meer informatie hierover vind je op de website.

Alvast hartelijk bedankt voor alle steun!

CU @ sk8s

balbalabl